logobellacyka

Ik begin hier al te wennen. Ondanks die suffe feestjes.

Geplaatst door op in Bella's brieven
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 4799
  • Abonneer op updates
  • Afdrukken

Дорогие мама

internet babushka

Hoe is het met je? Ik heb op mijn nieuwe adres nog geen brief van je ontvangen. Klopt dat? Ik heb op een antwoord gewacht, daarom ben ik twee dagen te laat. Ik geef je voor de zekerheid nog een keer de gegevens:

Bella Cyka
Athenesingel 14
2548 TH Den Haag

Ik hoop dat ik een mooie kerstkaart van je krijg. Als ik voldoende gespaard heb dan kan ik je een computer sturen. Ik weet dat er in het dorp een paar gezinnen zijn met een computer en er is ook af en toe internet. Ik herinner me bijvoorbeeld nog Valentina Koeznetsova. Ik heb zelfs nog een foto van haar. Leeft ze eigenlijk nog?
Als Billov je kan leren om een email te sturen dan kunnen we ook met elkaar mailen. Als jij Billov helpt, zo af en toe, dan helpt hij jou. Ik weet dat je dat moeilijk vind, met Billov, maar hij is in principe niet slecht. Het is z'n kop die hij niet mee heeft. En z'n spataderen natuurlijk.

Ik zit hier nu twee weken en het gaat wel goed met me. Het eten is hier prima, daar hoor je me niet over. Ik krijg hier elke dag vers vlees. En tussendoor krijg ik ook lekkere dingetjes. Daar moet ik wel wat voor doen. "Die twee" (zoals Bob ze noemt) willen dat ik ga zitten en liggen op commando. Ik heb daar eigenlijk geen zin in, in die flauwekul. Dus ik doe alsof ik het niet begrijp. Daar kom ik tot nu toe mee weg.
"Die twee" hebben overigens een Bulgaarse werkster. Die spreekt Russisch. Als die vrouw dingen aan me vraagt dan doe ik ze gelijk. Dat is lachen mamma, want dan moet je de gezichten van "die twee" zien. Die staan er dan zo stom bij te kijken... dat de werkster mij wel kan laten zitten en zij niet. Hahahahaha!

Met mijn verloofde kan ik redelijk opschieten. Hij heeft een enorme grote bek. Hij blaft naar alles wat 'm niet zint. Maar hij is ook wel heel erg lief. Hij brengt me zijn speelgoed, om mee te spelen. En hij daagt me uit om te rennen. Hij wil ook wel dat ik bij hem in z'n mand kom liggen, maar daar heb ik nog geen zin in. Dat hebben we ook niet afgesproken. Dit is een "verstandshuwelijk". Aan mijn lijf geen polonaise!

"Die twee" zijn wel sukkels. Daar heeft Bob gelijk in. Ik geef je een voorbeeld: Ze zitten met elkaar te kletsen, aan tafel, en hebben een groot stuk kaas tussen hen in liggen. Van die blauwe, die jij ook zo lekker vindt, weet je wel? Ze letten even niet op... hap! Dan moet je hun gezicht zien, even later. En dan geven ze elkaar de schuld: "Heb jij nou dat héle stuk kaas opgegeten?" Dat is best wel komisch.

kipfiletDe "baas" is de stomste van de twee. Gisteren was hij kipfilet aan het braden. Dat was zó veel dat het niet in één keer in de pan kon. Dus lag de helft op het aanrecht. Twee enorme stukken lekkere malse kipfilet! Heerlijk!
Gelukkig was ie de uien vergeten en moest ie naar beneden om die te halen. Ja, zo lang kan ik mezelf niet beheersen hoor. Hoppetee! Dat moet ie maar afleren!
En ik kom er nog mee weg, gelukkig. Ik hoef 'm alleen maar aan te kijken met zo'n blik van: "Och baas, weet je wel niet hoe slecht ik het gehad heb, in het kamp? Hier kun je toch niet boos om worden?"

De "baas' hier heeft nog steeds last van z'n gebroken ribben. Volgens mij zegt ie dat alleen maar om morfine te mogen slikken.

We gaan veel buiten rennen. In Monster (dat is hier vlak bij) is een veld waar een hek omheen staat. Het is in de duinen. Je ruikt er de konijnen. De onderbaas heeft er een paar filmpjes van me gemaakt. Die zie je hier. Jullie hebben toch een projector?

zo hoort hetZondag ben ik ook naar een ander huis geweest. Daar was een feestje. Een oom van Bob, ene meneer van Rijsinge, was jarig. Zoiets noemen ze "gezellig" hier in Nederland.
Ik kan je niet goed uitleggen wat er precies gebeurt als het "gezellig" is. Je zit met elkaar in één kamer en je pakt om beurten een stukje kaas of worst van een schaaltje. En je kijkt elkaar aan.
Er is geen muziek, geen wodka, er wordt niet gezongen of geslagen, niemand schiet een pistool of kalashnikov leeg en na afloop ren je hier niet met z'n allen in je blote kont zingend de rivier in.
Heel anders dan bij ons dus. Daar moet ik wel aan wennen.


stalinpopIk wilde een cadeautje meenemen voor die ome Hans. Iets uit Rusland. Ik had gehoord dat hij oud speelgoed verzamelde. Dus dacht ik dat een Russian Action Doll wel iets voor 'm was. "Die twee" vonden dat geen goed idee. "Hou het veilig, lieve schat. Als je mensen nog niet goed kent geef je een cadeaubon. Daarmee strijk je niemand tegen de haren in".

Heb je gezien dat ik foto's van de honden uit Morozovo op deze website heb gezet? ik heb er ook verhaaltjes bij geschreven. Zo weten de bezoekers van m'n website over wie ik het heb. Ik heb ook een plattegrond van Morozovo gevonden. En: rechts bovenaan zie je twee vlaggetjes. De ene is van Rusland, de andere, die er op lijkt, is van Nederland. De baas heeft gevraagd of ik alles uit het Nederlands in het Russisch wilde vertalen. Hij zei: "Dan kunnen ook je familie en vrienden in Rusland lezen hoe het met je gaat".
Ach... het is best een goeie vent, die baas van me.
Maar z'n vrouw is aardiger.

Я люблю тебя!

Ваша дочь Белла

P.S. In de doos met foto's die ik uit het kamp heb meegenomen vond ik nog een stapeltje van het feest van oom Igor en tante Jelena. Weet je nog? Dat was pas gezellig!

[widgetkit id=29]

Waardeer dit blogbericht:

Reacties