logobellacyka

Mamma's brieven

De moeder van Bella woont nog steeds in Morozovo, op ongeveer 50 uur lopen van Moskou. Ze is er achtergebleven nadat haar dochter van huis wegliep. In Morozovo wonen ongeveer 450 mensen die bijna allemaal familie van elkaar zijn. Sinds er een internetcafé in de Grote Straat van het dorp is gekomen correspondeert ze met Bella via Facebook en geeft ze commentaar op het blog op de website van Bella. 

Ze deelt met haar dochter ook de weemoedige herinneringen aan haar sobere jeugd in de Taiga. De brieven van Bella lees je hier.

Die aangrijpende verhalen zijn, in blogvorm, op deze website te lezen. Hieronder staan de meest recente.

Alternatieve flash content

Om deze Flash u heeft Javascript nodig van uw browser en bijgewerkte versie van de flash player.

Geplaatst door op in Mamma's brieven
hond sneeuw
Lieve dochter, De winter is hier nu toch echt begonnen. Het heeft drie dagen gesneeuwd en de temperaturen zijn gedaald tot vijftien graden onder nul. Overdag wel te verstaan. ’s Nachts is het veel te koud om buiten op de thermometer te kijken. Ik plas dus in het doucheputje. Daar merkt dat mens niets van. Ik las in een bericht dat Zheltuhin ook in Nederland woont, klopt dat? Heb je contact met hem? Oh, ik herinner...

Geplaatst door op in Mamma's brieven
20150103 morozovo echtpaar
Lieve dochter, Dank je wel voor je aangrijpende brief. Ik leef zo met je mee! Ik begrijp goed dat het leven in het westen lang niet zo rooskleurig is als ons hier wordt voorgespiegeld hoor. En ik bewonder je dat je jezelf er zo dapper doorheen slaat. Ik moet je de hartelijke groeten doen van je oude Babushka. Ze heeft een nieuwe verloofde. Hij is al een eindje in de tachtig maar hij leest nog zonder...

Geplaatst door op in Mamma's brieven
kerstavond 1
Lieve dochter, Het is Kerstavond en ik voel me weemoedig. Opnieuw een Kerst zonder jou. Hoe lang is het wel niet geleden dat je van huis bent weggelopen? Hoe lang hebben we elkaar niet meer gezien? Drie jaar? Dat is eenentwintig in hondenjaren. Een mensenleven dus. Ik kan wel janken. Jullie zijn allemaal het huis uit. Ik mis jullie elke dag maar met Met Kerst mis ik jullie het meest. En hoewel jullie zijn me allemaal...